Γοργόνα

Μαζεύει μικρές μικρές πετρούλες στα χέρια της και τις πετάει μία μία γυρίζοντας γύρω γύρω σαν ψαράκι.

Το ελαφρύ κύμα δεν δείχνει να την ενοχλεί. Τα μαλλιά της ολόξανθα στο φως του ήλιου. Και η ίδια μοιάζει πιο νεράιδα από ποτέ.

Τραγουδάει. Σίγουρα σε κάποιο ρόλο έχει μπει.

– Μαμά, κοίτα! Κολυμπάω μόνη μου! Είμαι γοργόνα, μαμά;

– Ναι, αγάπη μου, είσαι γοργόνα.

Χρόνια τώρα την φωνάζω νεράιδα. Μα είναι ιχθύς στο ζώδιο, άσε που λατρεύει το νερό. Με τίποτα δεν βγαίνει από την θάλασσα…

Τελικά μάλλον γοργόνα είναι.

Η σοφή, υπέροχη γοργόνα μου!