Μια φορά κι έναν καιρό ζούσαν πρίγκιπες και πριγκίπισσες, βασιλιάδες με στρογγυλές κοιλιές και βασίλισσες με αστραφτερά στέμματα. Ζούσαν και
Είναι εκείνες οι στιγμές που για λίγο σκέφτεσαι να ζηλέψεις αυτά τα άτομα που σου περιγράφουν την τόσο όμορφη σχέση
Κάναμε μαζί ένα σεμινάριο συγγραφής και δουλεύαμε μαζί μια άσκηση. Εκείνος έγραφε θυμάμαι υπέροχα. Απίστευτο ταλέντο. Πλησίαζαν Χριστούγεννα και τον
«Πρόσεχε! Θα πέσεις! Είσαι σίγουρος; Άσ’ το, δεν θα το καταφέρεις. Να σ’ το λύσω, να σ’ το ζωγραφίσω καλύτερα
Δε θα θυμάσαι πώς έτρεχαν τα δάκρυα από τα μάτια μου όταν σε αντίκρυσα για πρώτη φορά στην αίθουσα τοκετού.