της Ειρήνης Σταθούση
1 bio 3 και αρχίζει η ιστορία, ονειρεμένη, μαγική, πασπαλισμένη με νεραιδόσκονη χρυσή.
Σ’ ένα δάσος μακρινό, μαγεμένο, φωτεινό, ζούσαν δύο νεραιδάκια, σκανταλιάρικα, τρελούτσικα κουκλάκια.
Όλη μέρα σκανταλιές, ζουζουνιές,γέλια και χαρές, μα το βράδυ ηρεμούσαν και τον κόσμο δε χαλούσαν.
‘Ωσπου άνθρωποι κακοί, βρέθηκαν κάποτε εκεί… παντού εβάλανε φωτιά…πωπωπω τι συμφορά!!!
Μα οι νεραιδούλες οι μικρές, φώναξαν τους φίλους τους που λες..τους φίλους τους τα συννεφάκια, που ρίξαν, Θεε μου, μια βροχή και έσωσαν το δάσος μας απ’ την καταστροφή!
Και ποτέ μα ποτέ εκει, δεν ξαναπατήσαν οι ανθρώποι οι κακοί.
Και τα νεραιδάκια, μαζι με ολα τους τα φιλαράκια, ζούσαν πολύ μα πολύ ευτυχισμένα, ασφαλή κι ονειρεμένα!!!
Στο "Είμαι Μαμά!" όλοι έχουν λόγο! Θες να μοιραστείς μαζί μας μια εμπειρία σου; Να γράψεις κάποιο κείμενο σχετικό με την ειδικότητά σου; Είδες κάτι ενδιαφέρον που πιστεύεις ότι αξίζει να δημοσιεύσουμε; Επικοινώνησε μαζί μας στο eimaimama@gmail.com
Πολύ όμορφο,αν και σύντομο το παραμυθάκι σου! Περνάει και οικολογικά,αλλά και παραμυθένια-ωεραιδένια μηνύματα! Καλή επιτυχία!!!!